ks. Marcin A. Różańśki CSMA

Historia przybycia michalitów i powstanie domu zakonnego i parafii w Młochowie związana była z wysiedleniem wychowanków michalickich z Marek k. Warszawy  (1 VIII 1944 r.) Wówczas podopieczni wraz z wychowawcami trafili do Młochowa (12 VIII 1944 r.).

W tym czasie stworzono kaplicę w szopie pobliskiego tartaku. Pierwsze nabożeństwo odprawiono 15 VIII 1944 r. Przez kolejne tygodnie nabożeństwa sprawowano w piwnicy pałacu, znajdującego się w parku młochowskim. Taki stan rzeczy utrzymywał się do 1945 r.

W tym okresie przygotowano nową kaplicę w budynku dawnej oranżerii. Po upaństwowieniu Domu Dziecka, który istniał tam od 1944 r., dokładnie 29 X 1956 r. Kuria w Warszawie wydała dekret, który wszedł w życie 15 XI 1956 r. Na mocy tego dokumentu utworzono przy kaplicy pw. św. Michała Archanioła ekspozyturę pod nazwą „Filia parafii w Nadarzynie”.

Wówczas można było sprawować chrzty, pogrzeby oraz udzielać sakramentu małżeństwa. Zezwolono na prowadzenie ksiąg parafialnych. Dekret określił także miejscowości, które znalazły się w granicach ekspozytury: Młochów, Bieliny, Kosów, Kolonia Kosów, Olesin, Żabieniec, Garbatka, Krakowiany, Parole, Pławy, Wola Krakowiańska i Jastrzębiec. Od grudnia 1964 r. do kaplicy rektoralnej w Młochowie przynależała jeszcze wioska Wólka Kosowska.

W dniu 1 IX 1976 r. z filii parafii Nadarzyn w Młochowie powstał samodzielny duszpasterski ośrodek: Parafia p.w. św. Michała Archanioła.

W 2003 r. powstał nowy filialny kościół w Wólce Kosowskiej p.w. Błogosławionych Dzieci z Fatimy: Hiacynty i Franciszka. Świątynia została uroczyście poświęcona 8 VI 2003 r. przez kardynała Józefa Glempa.


Rektorzy

1. ks. Jan Zawada (1944-1945),

2. ks. Edward Bała (1945-1946),

3. ks. Józef Gadzała (1946-1957),

4. ks. Stanisław Hędrzak (1957-1960),

5. ks. Józef Gadzała (1960-1963),

6. ks. Jan Bielecki (1963-1964),

7. ks. Józef Pietrzycki (1964-1969),

8. ks. Tadeusz Ruszkowski (1969-1972),

9. ks. Marian Guzik (1972-1976).

Proboszczowie, administratorzy

1. ks. Marian Guzik (1976-1978)

2. ks. Ludwik Pagacz (1978-1981),

3. ks. Julian Tekieli (1981-1987),

4. ks. Stefan Sobczak (1987-1993),

5. ks. Józef Przeklasa (1993-2003),

6. ks. Józef Ślusarczyk (2003-2006),

7. ks. Zbigniew Baran (2006-2007),

8. ks. Marcin A. Różański (administrator 2007-2008),

9. ks. Józef Ślusarczyk (2008-2017)

10. ks. Roman Tupaj (2017-)

Katecheci i rezydenci:

ks. Edward Bała (1956),

ks. Czesław Wolski (1957-1958),

ks. Julian Tekieli (1966-1969),

ks. Ludwik Kura (1967-1969),

ks. Józef Ryczan (1969-1971; 1973-1977),

ks. Jan Bielecki (1971-1973),

ks. Edward Jeleń (1971-1972; 1986-1988),

ks. Stanisław Chmura (1976-1977),

ks. Bolesław Lutowicz (1977-1984),

ks. Ludwik Pagacz (1977-1978),

ks. Andrzej Buczek (1984-1987),

ks. Edward Zawada (1987-1988),

ks. Stanisław Rachwał (1988-1990),

ks. Piotr Wroński (1988-1990),

ks. Jan Potoczny (1990-1992),

ks. Marek Okarma (1992-1996),

ks. Ludwik Wypasek (1994-1995),

ks. Jan Gospodarczyk (1995-1996),

ks. Mariusz Marciniec (1996-1997),

ks. Piotr Wroński (1996-1998),

ks. Dariusz Trybus (1997-1998),

ks. Marek Przybylski (1998-1999),

ks. Andrzej Wątroba (1999-2000),

ks. Maciej Skiba (2000-2003),

ks. Jacek Zieliński (2003-2005),

ks. Stanisław Chmura (2004-2009)

ks. Zbigniew Baran (2005-2006),

ks. Adam Motyka (2006-2008),

ks. Bogdan Gospodarczyk (2008-2017)

ks. Paweł Nowogórski (2010-2011)

ks. Jerzy Leśniewski (2011-2013)

ks. Paweł Sworst (2016-)

ks. Jacek Majbrodzki (2018-)

Bracia zakonni:

br. Tomasz Początko (1969-1982)

br. Marek Rozborski (1987-1991)

br. Marian Pałubiak (1994-1996)

br. Rafał Kuszpit (1996-1997)

br. Roman Betleja (2002-2017)

Ewangelia na dziś



Piątek 2019-01-18, 1. tydz. zwykły

Mk 2,1-12

Gdy Jezus po pewnym czasie wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę. Wtem przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. Jezus widząc ich wiarę rzekł do paralityka: „Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy”. A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w duszy: „Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, jeśli nie Bóg sam jeden?” Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: „Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej powiedzieć do paralityka: «Odpuszczają ci się twoje grzechy», czy też powiedzieć: «Wstań, weź swoje łoże i chodź»? Otóż żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów rzekł do paralityka: „Mówię ci: «Wstań, weź swoje łoże i idź do domu»”. On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: „Jeszcze nie widzieliśmy czegoś podobnego”.